Historyczny dorobek LISA

xml:tm: Pamięć tekstowa wewnątrz dokumentu XML

XML Text Memory, zapisywane xml:tm, to historyczna specyfikacja przechowywania pamięci tekstowej w dokumentach XML. Zachowana wersja 1.0 pochodzi z 26 lutego 2007 r. Opisuje identyfikatory jednostek tekstu i historię, łącząc pamięć z cyklem życia dokumentu. Specyfikacja xml:tm.

Problem stojący za projektem

Nowa wersja dokumentu zawiera treści zmienione i niezmienione. Zespół potrzebuje niezawodnego sposobu zrozumienia różnic i ustalenia, jaka wcześniejsza praca pozostaje przydatna.

Istotne jest rozróżnienie podobieństwa tekstu i tożsamości dokumentu. Dwa identyczne zdania mogą występować w różnych miejscach i rolach. Z kolei zdanie w tym samym miejscu może zmienić się na tyle, by wymagało nowej decyzji tłumaczeniowej.

Przykładowa aktualizacja

Instrukcja zawiera to samo ostrzeżenie w dwóch rozdziałach. W następnym wydaniu zmienia się tylko drugi przypadek. Porównywanie samych ciągów znaków może ukryć znaczenie właśnie tego wystąpienia.

Proponujemy zachowanie identyfikatorów i porównywanie kolejnych wersji źródła. Zapisz jednostki zmienione, stabilne, przeniesione i usunięte. Następnie oceń wpływ tych dowodów na ponowne wykorzystanie tłumaczeń.

Scenariusz wyjaśnia potrzebę, ale nie jest wdrożeniem xml:tm ani twierdzeniem, że dowolne identyfikatory spełniają jego wymagania.

Związek z innymi formatami

xml:tm nie jest synonimem TMX. Dotyczy pamięci powiązanej z dokumentem, a TMX wymiany danych pamięci tłumaczeniowej. Historyczna specyfikacja omawia segmentację, reguły tłumaczenia i wymianę lokalizacyjną, ale relacje te trzeba czytać w kontekście i wersjach tego dokumentu.

Status historyczny

xml:tm należy bezpośrednio do zachowanego dorobku LISA. Późniejszy rejestr ETSI oznacza projekt XML Text Memory jako zatrzymany. Nie dowodzi to dzisiejszej popularności ani utrzymywanej ścieżki wdrożeniowej. Program prac ETSI LIS.

Nowy system zalecamy projektować od faktycznego wsparcia formatów i potrzeb cyklu życia, nie od rozpoznawalności historycznej nazwy.

AI i śledzenie zmian

W pracy z AI stabilne wersje źródła i identyfikatory pomagają wskazać, jakie wejście dało jaki wynik. Regenerowanie całego dokumentu bez zapisu zmian wejściowych utrudnia przegląd. To ogólna lekcja projektowa, nie twierdzenie, że xml:tm standaryzuje wersje modeli lub pochodzenie AI.

Źródła i dalsza lektura

xml:tm 1.0 i powyższy rejestr ETSI. Historyczna specyfikacja ma wskazane w niej warunki CC BY 3.0. Przykład i zalecenia są autorskim komentarzem.

Powiązane: TMX, SRX, ITS 2.0, XLIFF.

Wróć na początekWróć do katalogu standardów