Język to nie kraj
W tym projekcie ogólne identyfikatory to en, nl, de, es i pl. Bardziej szczegółowy nl-BE określa wariant regionalny, jeżeli treść rzeczywiście jest dla niego przeznaczona. Wybór kraju i języka nie są synonimami.
Odpowiednia szczegółowość zależy od obietnicy treści. Zalecamy najpierw ustalić odbiorców, potem dobrać znacznik wiernie opisujący wynik. Dodanie regionu nie czyni ogólnego przekładu regionalną adaptacją.
Przykładowa decyzja wydawnicza
Serwis ma jeden angielski artykuł dla szerokiej publiczności, a następnie zamawia wersję dostosowaną do konkretnego regionu. Ta druga powinna mieć udokumentowany cel i własne opracowanie redakcyjne, nie tylko zmieniony znacznik.
Proponujemy zinwentaryzować istniejące wersje, sposób ich wyboru i zachowanie przy braku dokładnie preferowanego wariantu. Sprawdź zgodność wyświetlanej treści, metadanych i routingu.
To autorski przykład wydawniczy. Nie zastępuje szczegółowej składni ani algorytmów dopasowania RFC.
Dopasowanie i wersje zastępcze wymagają zasad
Poprawny znacznik sam nie definiuje całego mechanizmu zastępowania niedostępnej treści. Produkt potrzebuje jasnej zasady, a użytkownik możliwości zmiany wyboru. Zalecamy unikać niejawnego przedstawiania jednej regionalnej adaptacji jako innej.
Identyfikator nie dowodzi też, że tekst napisano w deklarowanym języku. Przegląd treści i techniczne sprawdzanie metadanych to osobne zadania.
LISA i AI
BCP 47 jest odniesieniem IETF, nie normą LISA. Wspiera interoperacyjność przez wspólny sposób identyfikacji języka.
Przy pracy z AI zalecamy zachowanie jawnych instrukcji języka i odbiorców podczas generowania i oceny. Wykryty przez model język może być dowodem pomocniczym, ale nie powinien niejawnie zastępować specyfikacji projektu. Szczególnej uwagi wymagają treści mieszane i cytaty.
Źródła i dalsza lektura
RFC 5646 i RFC 4647. Przy walidacji znaczników we wdrożeniu korzystaj z właściwego rejestru i specyfikacji.