Dlaczego zdanie powinno pozostać zdaniem
Interfejs może wyświetlać w komunikacie imię, liczbę i czynność. Składanie go z małych angielskich fragmentów utrudnia naturalny przekład. Inne języki mogą wymagać odmiennej kolejności lub otaczających sformułowań.
Zalecamy traktować komunikat jako całą jednostkę tłumaczeniową i zachować strukturę zmiennych. Tłumacz musi wiedzieć, co oznacza każda zmienna i jakie kombinacje mogą wystąpić.
Przykładowy komunikat
Komunikat o plikach czekających na sprawdzenie musi działać dla zera, jednego i wielu plików. Bezpiecznej lokalizacji nie da się zaprojektować przez dodanie jednej „końcówki liczby mnogiej” do angielskiego słowa.
Proponujemy przed przekładem wypisać zmienne, znaczenia i warianty sytuacji. Daj tłumaczom realistyczne przykłady, potem przetestuj wyrenderowane wyniki w każdym języku. Uwzględnij puste i długie nazwy oraz liczby uruchamiające różne warianty.
To autorska wskazówka redakcyjna. Celowo nie przedstawia niezweryfikowanego kodu jako zgodnej implementacji.
Czego sam format nie rozwiązuje
Format nie zapewnia zatwierdzonego przekładu, właściwego tonu ani dobrego układu. Nie gwarantuje też wsparcia we frameworku produktu. Możliwości środowiska, narzędzia ekstrakcji i edytora tłumaczeń trzeba sprawdzić łącznie.
Oznaczenia wersji muszą być jawne. Nie zakładaj zamienności starszej składni, podobnie nazwanej biblioteki i bieżącej specyfikacji Unicode.
LISA i AI
MessageFormat jest dziełem Unicode. Łączy go z kolekcją praktyczny problem interoperacyjności: komunikaty uwzględniające język muszą przetrwać przejście przez proces produkcyjny.
Przy przekładach generowanych przez AI zalecamy niezależną walidację składni i zachowania zmiennych. Następnie należy ocenić językowo każdą istotną gałąź. Model może pisać płynnie, usuwając wariant lub zmieniając symbol zastępczy.
Źródła i dalsza lektura
UTS #35, część 9 i wprowadzenie Unicode. Nie deklarujemy powszechnego wsparcia implementacyjnego.